Kapıya ne icra memuru gelir,
Ne Birinci Şube sivil polisi….
İçerde kimine kuş tüyü sedir;
Yüz üstü toprağa düşer kimisi….
Bir musiki orda zaman ve mekân….
Yıldız dolu feza küçük camekân….
İmkân atomunu çatlatan imkân….
Bir hiç ki, içinde heplerin hepsi
Necip Fazıl Kısakürek (1978)
ÇİLE, Büyük Doğu Yayınları 9.Baskı ARALIK 1983
Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik;
İste yakalandık, kelepçelendik!
Çıktınız umulmaz anda karsıma,
Başımın tokmağı indi başıma.
Suratımda her suç bir ayrı imza,
Benmişim kendime en büyük ceza!
Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme!
Acı, hapsettiğin sefil gölgeme!
Nur topu günlerin kanına girdim.
Kutsi emaneti yedim, bitirdim.
Doğmaz güneşlere bağlandı vade;
Dişlerinde, köpek nefsin, irade.
Günah, gunah, hasad yerinde demet;
Merhamet, sucumdan aşkın merhamet!
Olur mu, dünyaya indirsem kepenk:
Gözyaşı döksem, Nuh tufanına denk?
Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.
Bakamam, aynada, aynada vicdan;
Beni beklemeyin, o bir hevesti;
Gelemem, aynalar yolumu kesti.
