gurbet elde bir hal geldi başıma
ağlama gözlerim mevlam kerimdir
derman arar iken derde düş oldum
ağlama gözlerim mevlam kerimdir
mevla kerimdir
hüma kuşu yere düştü ölmedi
dünya sultan süleymana kalmadı
dedim yare gidem nasip olmadı
ağlama gözlerim mevlam kerimdir
mevla kerimdir
kağıda yazarlar ufak yazılar
anasız olurmu körpe kuzular
derdi yüreğinde olan sızılar
ağlama gözlerim mevlam kerimdir
mevla kerimdir
pir sultan abdalım böyle buyurdu
ayrılık donların biçti geydirdi
ben ayrılmaz idim felek ayırdı
ağlama gözlerim mevlam kerimdir
mevla keridmir
Mayıs 30, 2007
mevla kerimdir
Mayıs 24, 2007
mezar
Kapıya ne icra memuru gelir,
Ne Birinci Şube sivil polisi….
İçerde kimine kuş tüyü sedir;
Yüz üstü toprağa düşer kimisi….
Bir musiki orda zaman ve mekân….
Yıldız dolu feza küçük camekân….
İmkân atomunu çatlatan imkân….
Bir hiç ki, içinde heplerin hepsi
Necip Fazıl Kısakürek (1978)
ÇİLE, Büyük Doğu Yayınları 9.Baskı ARALIK 1983
Mayıs 18, 2007
Gel sen beni affet! Anam, kardeşim, karım. Şimdi…
Gel sen beni affet!
Anam, kardeşim, karım.
Şimdi gece yarısı,
Bu saate ben kaldırımlarda olmalıyım.
Bu saatte,
Alnından öpmeliyim-:
Evine ekmek parası götüren yetim çocuğun
O ufacık, o çıplak ayakların sesinde,
Utanarak
Duymalıyım yokluğu.
Bu saatte,
Derdini bilmeliyim,
Şu köşe başında sızmış olan adamın,
Bu saatte ben,
Gözlerinde yaş olmalıyım,
Her ağlayanın.
Aynalar Yolumu Kesti
Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik;
İste yakalandık, kelepçelendik!
Çıktınız umulmaz anda karsıma,
Başımın tokmağı indi başıma.
Suratımda her suç bir ayrı imza,
Benmişim kendime en büyük ceza!
Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme!
Acı, hapsettiğin sefil gölgeme!
Nur topu günlerin kanına girdim.
Kutsi emaneti yedim, bitirdim.
Doğmaz güneşlere bağlandı vade;
Dişlerinde, köpek nefsin, irade.
Günah, gunah, hasad yerinde demet;
Merhamet, sucumdan aşkın merhamet!
Olur mu, dünyaya indirsem kepenk:
Gözyaşı döksem, Nuh tufanına denk?
Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.
Bakamam, aynada, aynada vicdan;
Beni beklemeyin, o bir hevesti;
Gelemem, aynalar yolumu kesti.
